بخشنامه ها و اخبار - 3
برای گفتگویی آزادتر با دوستانتان
به انجمن ما مراجعه کنید
ورود به نرم افزار تخصصی شرکت
نرم افزار هونام
برای آشنایی با خدمات شرکت
.
اطلاعات سایت

آمار مطالب
کل مطالب : 88
کل نظرات : 0
آمار کاربران
افراد آنلاین : 1
تعداد اعضا : 8
آمار بازدید
آی پی امروز : 9
آی پی دیروز : 18
بازدید امروز : 22
باردید دیروز : 51
ورودی امروز گوگل : 0
ورودی گوگل دیروز : 0
بازدید هفته : 160
بازدید ماه : 786
بازدید سال : 786
بازدید کلی : 68,410
مشخصات
آی پی : 3.232.96.22
سیستم عامل :
مرورگر:
آرشیو

نویسنده : مدیر سایت
بازدید : 144


نویسنده: Rachel Emma Silverman
مترجم: مریم رضایی
منبع: Wall Street Journal
تحقیقات اخیر نشان داده کارمندانی که طبق برنامه‌‌ریزی ساعتی کار می‌کنند، به‌طور کلی کمتر احساس شادی می‌کنند و نسبت به کارمندانی که برنامه‌ریزی را بر اساس انجام وظایف پیش می‌برند، کنترل کمتری بر زندگی خود دارند. نمونه‌های این تحقیق نشان دادند که حتی حضور ساعت به تنهایی از تفکر خلاقانه جلوگیری می‌کند.
به گفته تامر آونت، استادیار مدرسه کسب‌وکار دانشگاه یشیوا، «روش برنامه‌ریزی برای انجام وظایف در طول روز نسبت به برنامه‌ریزی صرفا زمانی، اثرات روانی عمیق‌تری دارد». محققان در چند آزمایش مختلف دریافتند که افراد فعالیت‌های روزانه خود را به دو روش برنامه‌ریزی می‌کنند.
یکی اینکه کلیه وظایف‌تان را طبق ساعت برنامه‌ریزی می‌کنید. مثلا وارد کردن داده‌ها در کامپیوتر را از ساعت 10 تا 11 انجام می‌دهید، سپس برای ساعت 11 تا 11:30 جلسه می‌گذارید و به همین ترتیب.
روش دیگر، برنامه‌ریزی رویدادی است، یعنی کارها و وظایف‌تان را بر اساس انجام و تحقق آنها برنا‌مه‌ریزی می‌کنید. مثلا داده‌ها را تا زمانی که این کار انجام شود، وارد کامپیوتر می‌کنید. سپس به همکارتان ایمیل می‌زنید تا وقتی را برای برگزاری جلسه هماهنگ کنید.  محققان دریافته‌اند افرادی که وظایف خود را طبق ساعت برنامه‌ریزی می‌کنند، هدفشان این است که بازدهی بیشتری داشته باشند، اما در نهایت احساس می‌کنند کنترل و انعطاف‌پذیری چندانی نسبت به برنامه‌های خود ندارند. به همین دلیل است که بیشتر اوقات روز توسط یک نیروی خارجی – یعنی ساعت – کنترل می‌شوند.
آنه سلیر، استادیار دانشکده کسب‌وکار HEC پاریس می‌گوید: «این افراد به حمایت ساعت نیاز دارند تا بدانند چه زمانی باید فعالیت‌های خود را شروع کنند و چه زمانی به پایان برسانند.»
اما در مقابل، افرادی که وظیفه‌‌محورند و کارهای خود را تا زمان انجام آنها برنامه‌ریزی می‌کنند، احساس می‌کنند بر کارهای خود کنترل بیشتری دارند و بنابراین در محیط کار احساس شادی می‌کنند. احساسات مثبت در این افراد بیشتر است، شاید چون به جای اینکه اجازه دهند ساعت به آنها بگوید چه زمانی باید کار خود را به پایان برسانند، احساس می‌کنند وظایف خود را با طمانینه و فرصت کافی انجام داده و می‌توانند سراغ کار بعدی بروند.
به عقیده محققان، بدون شک شرکت‌ها نباید برنامه‌ریزی‌های زمانی را به‌طور کل کنار بگذارند. این برنامه‌ریزی‌ها مطمئنا برای تنظیم زمان جلسات یا منظم بودن خط تولید ضروری هستند. اما پیشنهاد آنها این است که سبک برنامه‌ریزی را با نوع کاری که دارند متناسب‌ کنند.
در اموری مثل تولید صنعتی یا برنامه‌ریزی برای جلسات که نظم اهمیت دارد و بازدهی و کارآیی اولویت دارد، برنامه‌ریزی باید طبق ساعت صورت گیرد. اما در وظایف خلاقانه مانند تبلیغات و بازاریابی یا تحقیقات آکادمیک، باید انعطاف‌پذیری زمانی برای کارمندان وجود داشته باشد و این امکان به آنها داده شود که وظایف خود را به خوبی به سرانجام برسانند. به عنوان مثال، محققان معتقدند جلسات تبادل نظر و توفان فکری نباید طبق ساعت زمان‌بندی شود.
به گفته سلیر، «اگر تعدادی کارشناس خلاق را در یک جلسه دور هم جمع کنید و سپس یک ساعت بالای سر آنها بگذارید، خلاقیت‌شان متوقف می‌شود.»

منبع : دنياي اقتصاد


نویسنده : مدیر سایت
بازدید : 197


قرار است به زودی نماینده کارگران برای ارائه توضیحات تخصصی درباره شکایت از وزارت کار دولت دهم در افزایش سالیانه دستمزدها به کمیسیون اصل 90 مجلس برود. پیش‌تر و پس از گذشت بیش از یکسال انتظار کارگران، دیوان عدالت اداری شکایت آنها درباره تخلف در افزایش دستمزد سال 92 را رد کرده بود اما کارگران می‌گویند براساس قانون، شورای عالی کار موظف به افزایش سالیانه مزد به میزان نرخ تورم اعلامی از سوی مراجع رسمی است.

به گزارش مهر، در اواخر دوران فعالیت دولت دهم شکایتی از سوی برخی گروه های کارگری در دیوان عدالت اداری مطرح شده بود که طی آن خواسته بودند تا مصوبه شورای عالی کار در افزایش 25 درصدی حداقل دستمزد سال 92 مشمولان قانون کار، ابطال شود.

کارگران معترض به مصوبه شورای عالی کار، معتقد بودند که دولت دهم در افزایش حداقل دستمزد سالیانه کارگران مرتکب تخلف شده و به جای عمل دقیق به ماده 41 قانون کار، در این مورد مصلحت اندیشی کرده که به ضرر کارگران انجامیده است.

براساس ماده 41 قانون کار که انحصارا به موضوع چگونگی افزایش حداقل دستمزد سالیانه مشمولان قانون کار می پردازد، مزد سالیانه باید بر اساس نرخ تورم اعلامی بانک مرکزی که البته تامین کننده معیشت نیز باشد، تعیین و اجرا شود.

کارگرانی که نسبت به این موضوع اعتراض داشتند، عنوان کردند نرخ تورم تورم در بهمن ماه 91 به میزان 31.6 درصد بوده اما در افزایش سالیانه دستمزدها تنها 25 درصد اعمال شده که کسری 6.6 درصدی افزایش سالیانه مزد نباید صورت می گرفت.

در سال 91 حداقل دستمزد سالیانه مشمولان قانون کار به میزان 389 هزارو 700 تومان بوده که این میزان در سال 92 و در آخرین سال فعالیت دولت محمود احمدی نژاد به 487 هزار و 125 تومان رسیده بود. طبق گفته کارگران، حداقل مزد باید به میزان 512 هزار و 845 تومان می رسد که با توجه به تاثیر آن در سایر مزایای شغلی از جمله، عیدی پایان سال، اضافه کاری ها، سنوات، حق اولاد و مواردی از این دست؛ می توانست تاثیر مثبتی در دریافتی های نیروی کار داشته باشد.

اما این شکایت کارگران پس از بیش از یکسال انتظار از سوی دیوان عدالت اداری کشور رد شد و این دیوان در رای صادره خود عنوان کرد وزارت کار دولت دهم در افزایش سالیانه دستمزد مرتکب تخلفی نشده و برداشت نمایندگان کارگران درباره ماده 41 قانون کار، نادرست است و در این ماده به افزایش دستمزدهای سالیانه دقیقا به میزان نرخ تورم اشاره نشده، بلکه قانون کار توجه به نرخ تورم را مورد تاکید قرار داده است.

ولی این مسئله نتوانست شاکیان از دستمزد را راضی کند و آنها این بار تصمیم گرفتند شکایت خود را در کمیسیون اصل 90 مجلس دنبال کنند. حالا خبر می رسد پس از ثبت شکایت کارگران در این کمیسیون تخصصی مجلس، بزودی نماینده کارگران برای ادای توضیحات در این کمیسیون حضور خواهد یافت.

شاکیان از مزد 92 می گویند در کمیسیون اصل 90 مستندات و دفاعیات خود را درباره نحوه برخورد با ماده 41 قانون کار و تعیین دستمزد میلیون ها مشمول قانون کار که این روزها به گفته علی ربیعی وزیر کار در مرز 13 میلیون نیروی مستقیم و همچنین 35 میلیون نفر از کل جامعه به صورت مستقیم را تحت تاثیر خود قرار می دهد، ارائه خواهند کرد.

منبع : دنياي اقتصاد


نویسنده : مدیر سایت
بازدید : 225


نویسنده: Jeffrey baumgartner
مترجم: الهام اعلائی
آنچه موجب نوآور بودن یک شرکت می‌شود چیست؟ مسلما یک ابتکار خلاقانه کافی نیست. اینکه لغت نوآوری در شرکت یا وب‌سایتی به شکل شعار وجود داشته باشد، کفایت نمی‌کند. به علاوه این مقاله نشان می‌دهد که هرگونه تمرکز بر نوآوری به‌عنوان هدف، می‌تواند زیانبار باشد. خلاقیت، ابزاری است که توانایی دستیابی شرکت‌ها به اهداف راهبردی منحصربه‌فردی را فراهم می‌سازد.
در این مقاله، هفت مشخصه اساسی شرکت‌های نوآور ارائه می‌شود. شما می‌توانید چگونگی عملکرد شرکت خود را به کمک این مشخصه‌ها ارزیابی کنید.
1- راهبرد مناسب و منحصربه‌فرد
مسلما بارزترین مشخصه یک شرکت نوآور حقیقی، دارا بودن یک راهبرد مناسب و یکتا است. همه ما می‌دانیم که شرکت‌هایی مانند اپل، فیس‌بوک و گوگل به همین روش عمل می‌کنند. زیرا راهبردهای شفاف و بی‌پایانی را خلق می‌کنند و این روند همواره ادامه دارد. ممکن است یک شرکت نوآور کوچک‌تر در سطح جهانی مطرح نباشد؛ اما مدیران، کارمندان، شرکای تجاری و مشتریان آن، همگی درک شفافی از روش کار شرکت دارند. اگر شرکتی دارای راهبرد منحصربه‌فرد بارزی نباشد، نوآور نخواهد بود. راهبردهای کلی نظیر «بهترین بودن»، مسیر نوآوری را مانند راهبردهای شفاف‌تری نظیر «کوتاه کردن مسیر دستیابی به فناوری ارتباطی تلفن همراه»، «تولید ایمن‌ترین خودروهای جهان» یا «تحویل همه چیز به همه جا» ارائه نمی‌دهند. اگر روش شما مبهم است یا در جهت متمایز ساختن شرکتتان در بازار رقابت، موفق عمل نمی‌کند، باید هرچه سریع‌تر آن را تغییر دهید.


2- نوآوری، ابزاری جهت دستیابی به اهداف راهبردی است
شرکت‌های بسیار خلاق، به نوآوری به شکل یک هدف نمی‌نگرند؛ بلکه آن را وسیله‌ای برای دستیابی به اهداف راهبردی می‌دانند. همان‌گونه که یک دوربین عکاسی خوب، ابزاری ضروری است که به عکاس امکان می‌دهد تا تصاویر حرفه‌ای را ثبت کند و همان‌طور که اره، وسیله اصلی کار نجار است، نوآوری نیز برای شرکت‌های دارای بصیرت، ابزاری اساسی در راستای دستیابی به اهداف راهبردی‌شان است. از این گذشته، اگر وب سایت‌های خلاق‌ترین شرکت‌های جهان را بررسی کنید، می‌بینید آنها نوآوری‌های خود را با بوق و کرنا اعلام نمی‌کنند، بلکه بیشتر به آگاهی جمعی می‌پردازند.


3- نوآوران، پیشتاز هستند
مساله‌ای که نوآوری، آن را بیش از هر چیز دیگری ارائه می‌دهد، پیشتازی در کسب‌وکار است. هنگامی که شرکت‌ها برای دستیابی به اهداف راهبردی از نوآوری بهره می‌برند، بدون شک پیشتاز در کسب‌وکارشان می‌شوند.
 متاسفانه این همیشه به معنای موفق‌ترین یا سودآورترین بودن، نیست. شرکت‌های کمی مانند وب‌سایت آمازون با ایجاد بسیاری از استانداردهای تجارت الکترونیک، از آغاز، یک شرکت نوآور باشند.
از سوی دیگر، سال‌ها طول می‌کشد تا یک شرکت به سودآوری برسد. کورد (Cord) یکی از خلاق‌ترین شرکت‌های خودروسازی جهان در دهه‌های 1920 و 1930 بود که نوآوری‌های کارآمدی مانند انتقال‌دهنده نیرو به چرخ جلو و چراغ جلوی اتوماتیک را عرضه کرد. اما هرگز موفقیت مالی چشمگیری به دست نیاورد و در سال 1938 از چرخه تجارت خارج شد. درحالی‌که شرکت‌های نوآوری مانند اپل و گوگل به‌دلیل خلاقیت‌شان از نظر اقتصادی نیز موفق بوده‌اند. خلاصه کلام اینکه نوآوران، پیشتازند اما همیشه سودآور نیستند.


4- عمل‌گرایی نوآوران
اغلب شرکت‌های تجاری دارای کارمندان خلاق با ایده‌های فراوان هستند. حتی تعدادی از این ایده‌ها متناسب با نیازهای شرکت هستنند. اما آنچه نوآوران را از افرادی که می‌خواهند نوآور باشند متمایز می‌سازد، این است که آنها، ایده‌ها را به مرحله عمل درمی‌آورند. شرکت‌های خلاق اندکی وجود دارند که درباره ایده‌ها بیشتر از اجرای آنها گفت‌وگو کنند.


5- امکان شکست وجود دارد
بنا به استدلال بومگاردنر، مهم‌ترین مولفه فرهنگ کسب‌وکار برای یک شرکت نوآور این است که به کارمندانش آزادی و شهامت مواجهه با شکست را بدهد. اگر کارمندان باور داشته باشند که می‌توانند بدون در خطر افتادن موقعیت شغلی‌شان با شکست روبه‌رو شوند، گرایش بیشتری به اجرای پروژه‌های خلاقانه و پرخطری که می‌توانند امتیازهای بالقوه بسیاری برای شرکت هایشان به ارمغان بیاورند، نشان می‌دهند. به عبارت دیگر، درصورتی که کارمندان باور داشته باشند که حضور آنها به‌عنوان بخشی از یک پروژه شکست خورده، برایشان پیامدهای شغلی به بار خواهد آورد، از خطر کردن و بنابراین از نوآوری مانند یک بیماری مهلک اجتناب
می‌کنند.
مهم‌تر از همه اینکه، اگر مدیران ارشد هنگام شکست، پاداش در نظر بگیرند، کارمندان گرایش بیشتری پیدا می‌کنند تا قبل از اینکه آن شکست موجب خسارت بیشتری شود، پروژه‌ها را به شکل منظم ارزیابی کنند و پروژه‌های ناموفق را متوقف سازند.
این امر موجب می‌شود که منابع و بودجه، آزاد شده و به تلاش‌های خلاقانه جدید اختصاص یابند. به هر حال، در کسب وکاری که امکان شکست وجود نداشته باشد، کارمندان معمولا پروژه‌های ناموفق را ادامه می‌دهند و حتی به این امید که پروژه با گذشت زمان به موفقیت خواهد رسید، بیشتر در امور مالی سرمایه‌گذاری می‌کنند. در این صورت، خسارت‌ها افزایش می‌یابند و اعتبار شرکت از بین می‌رود. بنابراین شرکت‌هایی که بابت شکست مجازات در نظر نمی‌گیرند و حتی افراد را تشویق می‌کنند، اغلب کمتر از آنهایی که مانع شکست می‌شوند، ناموفق هستند.


6- محیط سرشار از اعتماد
شرکت‌های نوآور، محیطی مملو از اعتماد برای کارمندانشان فراهم می‌کنند. نوآوری، ریسک قابل توجهی به همراه دارد. ایده‌های بسیار خلاق، در ابتدا احمقانه به نظر می‌رسند. اگر کارمندان نگران مسخره شدن به‌دلیل تبادل ایده‌های نامتعارف باشند، چنین نظراتی را با کسی مطرح نمی‌کنند. به این ترتیب، اگر کارمندان از سرزنش شدن بابت مشارکت در پروژه‌های ناموفق هراس داشته باشند، مشارکتی نخواهند داشت (گزینه شماره 5 را در بالا ملاحظه کنید).
هنگامی که کارمندان به یکدیگر اعتماد نداشته باشند، ناچارند که همیشه به اطرافشان دقت کنند و آن را زیرنظر داشته باشند. اگر آنها واهمه داشته باشند که ممکن است مدیران، ایده‌هایشان را دزدیده و به‌عنوان نظرات خود مطرح سازند، افکارشان را با کسی درمیان نمی‌گذارند.
 از سوی دیگر، در صورتی که کارمندان باور داشته باشند که می‌توانند بدون هیچ ترسی، مسوولیت ریسک‌ها را به عهده بگیرند، اینکه از ایده‌های نامتعارف استقبال می‌شود، اینکه مدیران از نظرات آنها حمایت می‌کنند و به آنها بابت چنین افکاری بها می‌دهند، آنگاه این کارمندان می‌توانند خلاق باشند، ایده‌ها را به مرحله اجرا درآورند و شرکت را به سوی نوآوری هدایت کنند. به‌طور خلاصه، هنگامی که افراد در یک سازمان به یکدیگر و به سازمانشان اعتماد داشته باشند، خلاقیت و نوآوری توسعه می‌یابد.


7- استقلال
همراستا با مساله اعتماد، استقلال فردی و گروهی نیز، یکی از مولفه‌های اساسی نوآوری است. هنگامی که اهدافی شفاف با آزادی عمل به افراد و گروه‌ها ارائه می‌شود تا مسیر خود را جهت دستیابی به آن اهداف بیابند، زمینه مساعدی برای نوآوری ایجاد می‌شود.
اما درصورتی که مدیران همیشه مراقب اعمال افراد زیردست خود باشند و همه حرکات آنها را به دقت کنترل کنند، ایده‌های شخصی و خلاقیتی که لازمه نوآوری است، سرکوب می‌شود. آنچه که مسلم است، استقلال دادن به کارمندان احتمالا موجب پیش آمدن اشتباهاتی توسط آنها و برگزیدن روش‌های نامناسبی برای دستیابی به اهداف می‌شود. در بدترین صورت قضیه، آنها از خطاها و ناکارآمدی هایشان درس می‌گیرند و در بهترین حالت، روش‌های تازه و مناسب‌تری را جهت تحقق بخشیدن به اهداف کشف
 می‌کنند.
مهم‌تر از همه اینکه اگر شرکت‌ها افراد باهوش، توانمند و خلاق را استخدام کنند و به آنها در جهت حل مشکلات، آزادی عمل دهند، در این صورت آنها بهترین راهبردها را یافته و اجرا می‌کنند و با این کار، نوآوری را بهبود بخشیده و نهایتا موجب پیشرفت کل سازمان می‌شوند.


نظر شما چیست؟
در این مقاله، هفت مشخصه اساسی یک شرکت نوآور به شما ارائه شد. شما در این مورد چگونه می‌اندیشید؟ عملکرد شرکت شما تا چه اندازه درست است؟ آیا مشخصه اساسی دیگری هست که در اینجا ذکر نشده باشد؟

منبع : دنياي اقتصاد


نویسنده : مدیر سایت
بازدید : 159


در اجرای طرح چکاوک نباید شتاب کرد به دلیل اینکه ابتدا باید تمامی نقص های احتمالی این موضوع در اجرای آزمایشی طرح مشخص و سنجیده شود.

ابراهیم نکو عضو کمیسیون اقتصادی مجلس در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری خانه ملت درباره تعویق در اجرای طرح چکاوک(چک الکترونیکی) گفت: با وجود اینکه الکترونیکی شدن چک ها می تواند در تبادلات چکی امنیت نسبی ایجاد کند اما باید پذیرفت انجام این مهم به تنهایی نمی تواند تمامی مشکلات که در حوزه مبادلات تجاری وجود دارد را حل کند.
نماینده مردم رباط کریم و بهارستان در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: باید قانون چک مورد بازنگری قرار گرفته شود تا زمینه جلوگیری از صدور چک های تقلبی در کشور فراهم شود.
نکو با بیان اینکه اجرای صحیح طرح چکاوک می تواند تحولی اساسی در حوزه تبادلات چک ایجاد کند، افزود: در اجرای طرح چکاوک نباید شتاب کرد به دلیل اینکه ابتدا باید تمامی نقص های احتمالی این موضوع در اجرای آزمایشی طرح مشخص و سنجیده شود.
این نماینده مردم در مجلس نهم در پاسخ به این سوال مبنی بر اینکه دلیل آمار بالای چک های برگشتی در کشور چیست؟ گفت: یکی از دلایل آمار بالای چک های برگشتی این است که بانک ها به اشخاص فاقد صلاحیت مالی دسته چک ارائه می کنند این در حالی است که در این موضوع باید دقت شود.
وی با بیان اینکه صادر کننده چک باید پشتوانه لازم مالی را برای این کار داشته باشد، افزود: برخی از مردم دسته چک های خود را در اختیار افراد سود جو قرار می دهند که این موضوع به رشد آمار چک های برگشتی در کشور منجر شده است.
عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با تاکید بر ضرورت بازنگری در قانون چک گفت: یکی از معضلات کنونی بانک ها صدور چک های بی اعتبار است که برای جلوگیری از این موضوع در کوتاه مدت باید در ارائه دست چک به مشتریان تجدید نظر کنند.


نویسنده : مدیر سایت
بازدید : 181


وزیر اقتصاد با بیان اینکه نفت، ارز و سود بانکی سه منشأ فساد است، از وعده توقف مالیات علی‌الرأس (توافقی) در سال ۹۴ خبر داد و گفت: سال جاری بودجه با کسری مواجه نخواهد شد، این در حالی است که معاونت برنامه‌ریزی رئیس جمهور نیز از آمادگی دولت برای کاهش قیمت نفت در بودجه سال ۹۴ خبر داد.

به گزارش «جوان» وی با بیان اینکه مواردی داشتیم که فرد بیش از هزار تا ۲ هزار میلیارد تومان به نظام بانکی بدهکار بوده است، گفت: همین موردی که اخیراً مجازات و اعدام شد بدهی ۲ تا ۵/۲ هزار میلیاردی به نظام بانکی داشت. طیب‌نیا با تأکید بر افزایش هزینه تخلف برای متخلفان گفت: اگر هزینه تخلف بالا برود و متخلفان بدانند که چه جرایمی در انتظارشان هست، طبیعی است که کاهش تخلفات را در نظام اداری شاهد خواهیم بود.
وزیر امور اقتصادی و دارایی در کنار عامل فوق، با اشاره به اینکه استفاده از روش‌های جدید نیز می‌تواند تأثیر قابل ملاحظه‌ای در مبارزه با فساد داشته باشد، تصریح کرد: طرح جامع مالیاتی در سازمان مالیاتی در حال اجراست و آقای عسکری قول داده‌اند تا پایان سال بعد این نظام در تمام کشور اجرایی شود؛ با اجرایی شدن این طرح اطلاعات کامل و شفاف نسبت به مؤدیان مالیاتی خواهیم داشت و سیستم علی‌الرأس و ارتباط مستقیم بین مؤدیان و ممیزیان مالیاتی از بین می‌رود.


تمام حقوق اين سایت و مطالب آن متعلق به گروه شرکتهای حسابان تدبیر هونام مي باشد.
استفاده از اطلاعات سایت با ذکر منبع بلامانع است.

برخی مشتریان ما

اطلاعات کاربری و عضویت سریع

تصویر : http://rozup.ir/view/2488058/123 - Copy.jpg